Mosty zamiast murów – jak debata w Siedlcach zbliżyła uczniów i dorosłych

Sala wypełniła się rozmową i pomysłami – nie był to kolejny oficjalny panel, lecz spotkanie, w którym młodzi mówili prosto z serca, a dorośli odpowiadali z uwagą. W Siedlcach spotkali się reprezentanci szkół i instytucji, by przebudować stereotypy o „nienawiązywaniu kontaktu” między pokoleniami. W praktyce wyszło, że mosty powstają z pytań, wpisanych bilecików i wspólnie malowanego graffiti.

• W Siedlcach uczniowie i dorośli odłożyli role i zaczęli słuchać
• Debata w ramach „Widzę – rozmawiam – reaguję” przyniosła proste, ale mocne wnioski

W Siedlcach uczniowie i dorośli odłożyli role i zaczęli słuchać

W debacie wzięły udział cztery szkolne zespoły, które przygotowały argumenty i pomysły pod opieką nauczycieli. Przygotowanie i atmosfera spotkania podkreśliły zaangażowanie różnych środowisk edukacyjnych miasta.

• Szkoła Podstawowa nr 2 im. Gabriela Narutowicza
• Szkoła Podstawowa z Oddziałami Integracyjnymi nr 6 im. Władysława Broniewskiego
• Katolicka Szkoła Podstawowa im. Bł. Ks. Jerzego Popiełuszki
• Szkoła Podstawowa nr 7 im. Czesława Kamińskiego

Organizatorem była wspólna inicjatywa kilku instytucji – CKU, IPA Region Siedlce i Komenda Miejska Policji – a projekt odbywał się w ramach kampanii „Widzę – rozmawiam – reaguję”, objętej patronatem Prezydenta Miasta Siedlce. Wiceprezydent Dariusz Stopa zwrócił uwagę na wagę autentycznych rozmów jako elementu bezpieczeństwa i wsparcia dla młodzieży.

Pierwsza część spotkania miała formę warsztatową – uczestnicy tworzyli symboliczne „bilety” z wartościami, ujawniali tematy, których nie rozumieją po drugiej stronie i wspólnie wypracowywali hasła, które wkrótce pojawią się jako listy do dorosłych w przestrzeni miasta.

Debata w ramach „Widzę – rozmawiam – reaguję” przyniosła proste, ale mocne wnioski

Z rozmów wynikło kilka powtarzających się obserwacji, które warto zapamiętać i wykorzystać w praktyce.

• Wymiana umiejętności działa w obie strony – młodsi wnoszą biegłość w nowych technologiach i otwartość, starsi przekazują życiowe wskazówki i doświadczenie.
• Krytyka przerywa dialog – zamiast oceny efekty daje ciekawość i pytanie „dlaczego tak myślisz?”.
• Technologia nie musi dzielić – może łączyć, gdy staje się narzędziem wzajemnego uczenia się (np. młodszy pokazuje aplikację, starszy opowiada historię).
• Podstawowe potrzeby pozostają niezmienne – szacunek, bycie wysłuchanym i poczucie więzi przekraczają zmiany form komunikacji.

W praktycznej części uczestnicy wybrali temat listu do dorosłych, który ma niedługo zyskać formę widoczną dla mieszkańców – to ma być autentyczny głos młodzieży, a nie szkolna dekoracja.

Spotkanie pokazało, że debata nie musi kończyć się na scenie. Organizatorzy zapowiedzieli kontynuację rozmów – już za tydzień na podobny temat dyskutować będzie młodzież siedleckich szkół ponadpodstawowych.

Mieszkańcy mogą z tego wydarzenia wynieść proste wskazówki do zastosowania od ręki: od zadawania otwartych pytań bliskim, przez wspólne próby nauki obsługi urządzeń i aplikacji, po obserwowanie miejskiej przestrzeni, gdzie wkrótce pojawią się listy przygotowane przez uczniów. Takie małe działania – rozmowa przy stole, wspólne warsztaty czy obecność na szkolnych wydarzeniach – scalają relacje bardziej niż kolejne dyskusje o tym, że „młodzież jest inna”.

na podstawie: Urząd Miasta Siedlce.